17 april 2017

Dromend van de toekomst kerft Jakob twijgen in.

De wetenschap die erfelijkheid probeert te beschrijven was nog onbekend voor de herders van de oudheid en daarom gaven ze andere verklaringen aan de erfelijkheidsleer,bovennatuurlijke verklaring,namen van bomen wijzen op verband,droom ingekerfd in takken,haag aan de troggen,wisselende eigenschappen van de erfelijke eigenschappen bij dieren. Genesis 30,37-39: 37 Toen haalde Jakob verse takken van populieren, amandelbomen en platanen, en bracht er witte strepen op aan, door het wit van de takken bloot te leggen. 38 De takken die hij zo bewerkt had, legde hij vlak voor het kleinvee in de troggen en drinkbakken. De dieren waren namelijk gewend te paren als ze daar kwamen drinken. 39 De dieren die bij de takken gepaard hadden wierpen gestreepte, gevlekte en gespikkelde jongen. Het is verbazend dat Jakob kan beschikken over een variëteit van bomen in die drogere streken. Hoewel de streek ook niet helemaal dor was want er was voldoende gras voor het weiden van de schapen. Misschien worden precies die bomen vermeld omdat de namen ervan ons iets te vertellen hebben. Populieren zijn “libneh” en verwijzen naar wit dat de betekenis is van laban. “Luz” doet ons denken aan de amandelboom1. De Platanen “armon” in het Hebreeuws verwijzen naar Aram. Deze drie namen van bomen leggen een verband tussen Laban, de verschijning aan Jakob in Luz, dat later Betel werd, en Aram de streek waar Jakob verblijft. Jakob pelt strepen uit de bast af van deze twijgen en kerft tot het witte hout tevoorschijn komt. Dit geeft hem een patroon van afwisselend donkere en witte strepen. Als hij deze takken boven elkaar samenweeft krijgt hij een gespikkeld model dat eruit ziet zoals zijn kleinvee er zou moeten uitzien. Zo beeldt hij zijn droom uit van een grote gestreepte en gespikkelde kudde in de tijd dat de schapen rustig aan het grazen zijn. Hij zet die takken recht, “yatsag”, in de goten, “rahat”, die leiden naar de troggen, “shoqeth”. Deze takken al of niet ingekerfd hebben niets te zien met het bronstig maken van dieren. De bronstigheid van de ooischapen verloopt volgens een vast patroon in een bepaalde periode van het jaar. De zuiver natuurlijke veehouderij houdt daar rekening mee maar die manier van telen en hoeden is vandaag heel beperkt omwille van het lage rendement vergeleken met de opgefokte dieren. Wel blijken de twijgen van bomen gezonde en nuttige ingrediënten te bezitten voor de dieren2. Echter zover gaan om te beweren, zoals sommige uitleggers van de Bijbel, dat door de ingesneden takken in dit verhaal de werking van de strengen van de DNA-molecule met hun genetische dragers wordt uitgelegd, lijkt ons ver overdreven3. Een andere onlogische uitleg is dat de dieren gestimuleerd door het zien van de gestreepte takken en de gespikkelde structuur ook gestreepte en gespikkelde jongen zouden krijgen.
Jakob ziet als ervaren herder wanneer de ooien bronstig zijn door onder andere het blaten, het kwispelen en het onrustig gedrag van de dieren. Dan zorgt hij ervoor dat de gepaste schapen achter de hitsige ooien blijven. Daarvoor is het wellicht dat hij een dubbele haag maakt met geweven twijgen aan de troggen om de koppels bij elkaar te houden. Zo kan hij met zijn jarenlange ervaring de dieren koppelen omdat ze gevlekte of gestreepte jongen zouden werpen. Wat er in het veld gebeurt, was minder controleerbaar maar de dieren paarden meestal aan de drinkbakken staat in het tweede deel van vers 38. Daar kon Jakob dus de situatie in het oog houden en ingrijpen waar nodig.
 
1 Genesis 28,19.
2 http://www.voederbomen.nl/voederwaarden
3 Teaching haerts, Laverna Patterson. Uitgeverij: Patterson via www. Creation defense.  org/ 68.htm

Post een commentaar