06 juni 2017

Het raken van de heup.

Dat precies de heup geraakt werd kan ons aanzetten tot het maken van enkele bedenkingen. Tegen de heup werd ook de belangrijke eed gezworen door genegen vertrouwelingen zoals in Genesis 24,2: 2 Nu zei Abraham tot zijn oudste dienaar, die het toezicht had over heel zijn bezit: `Leg je hand onder mijn heup. Die manier om een plechtige belofte af te dwingen lezen we ook in Genesis 47,29: 29 Toen het ogenblik van zijn dood naderde, liet Israël zijn zoon Jozef roepen en zei hem: `Als ik een beroep mag doen op je genegenheid, zweer dan met je hand onder mijn heup dat je mij dit blijk van trouwe liefde zult schenken: begraaf mij niet in Egypte, … Het gaat om “kaph” de plooi, de holte afgeleid van “kaphaph” zelf buigen en om “yarek” lendenen of dij. Lendenen zijn ook “chalats”. Het is ook vanuit de lendenen dat de kracht van een man uitgaat1. Diezelfde lendenen maken de mens wendbaarder dan de engelen die strakke lendenen hebben en helemaal niet onafhankelijk zijn2 omdat ze boodschappers zijn van de Ene zonder vrije wil. Als er nu een heup van Jakob geblokkeerd wordt, zouden we kunnen concluderen dat de vrijheid van Jakob in zijn levenswandel voor een deel aan banden wordt gelegd door zijn relatie met de Ene. Het besef dat een mens geen absoluut autonoom wezen is wordt in de Bijbel soms in buitensporig dramatische verhalen duidelijk gemaakt. Deze tekst weet met het beeld van die ontwrichte heup heel wat bijgedachten in die zin aan te wakkeren. Deze ontwrichte heup is enkel een beeld dat tijdens het nachtelijk gevecht wordt gebruikt om het conflict tussen de adam en de “ish” bij de mens zelf te belichten. heup,eed onder de heup,vertrouwelijk,potentie,wendbaarheid,levenswandel aan banden gelegd,zegen,kwetsbaar,El Shadday,in dienst van de Ene,

Jakob is na zijn gewetensconflict bereid mee te gaan in de weg van de Ene maar daartoe eist hij dan een zegen op. Nu de dag begint en hij vermoedelijke tegenstand moet opvangen, lijkt hem die zegen onontbeerlijk. Daarbij is ook de tijd van het mijmeren en dromen voorbij en moet de werkelijkheid van een Esau onder ogen gezien worden. Het moment van rust, de “shabbath”, waarop de mens zich kan relativeren en kan oriënteren in het gebeuren van zijn leven, maakt plaats voor de harde werkelijkheid. Vooral nu hij zich engageert, na zijn nachtelijke afwegingen, om eerlijker te worden, denkt hij meer kwetsbaar te zijn en is de zegen van de Ene sterkend. Jakob aanvaardt de aanwezigheid van El Shadday in zijn leven. Daarom gaat hij ook de zegen vragen om het project van El Shadday te helpen doorzeten. Hij heeft zijn onwaardigheid om zoveel mogelijkheden van de Ene te krijgen tijdens zijn gebed in vers 11 naar voren geschoven. Nu weet hij dat dit alles kadert in het plan van de Ene en vraagt hij de zegen om daar in te slagen. Vanaf nu breken er andere tijden aan voor Jakob. De tijd van huwen, kinderen verwekken en rijkdom vergaren is voorbij. Nu staat hij in dienst van de Ene om alles wat hij verworven heeft te richten naar het beloofde land en naar een leven in het spoor van de Ene. Maar uiteindelijk is Jakob nog geen engel geworden want hij blijft zijn wendbaarheid en zijn vrijheid als mens behouden.

 

1 Daniël 3,24-28.

1 Deuteronomium 33,11; 1 Koningen 8,19…

2 Ezechiël 1,7-9.

Post een commentaar