19 juni 2017

De andere keuze van Esau.

Esau begrijpt enigszins tot wat de zegen van de Ene leidt. Zoals zoveel wereldburgers aanvaardt hij de zegen van de schepping maar hij neemt afstand van de doorgedreven verantwoordelijkheden van eerlijkheid, broederlijkheid en respect die in het goede beheer van de schepping gevraagd worden. Hij is een jager en een heerser naar het model van de Babylonische Nimrod. Genesis 10,8-12: 8 Kus verwekte Nimrod. Deze was de eerste machtige heerser op aarde; 9 hij was een geweldig jager voor Jahwe. Vandaar dat men zegt: `Een geweldig jager voor Jahwe, net als Nimrod.' 10 Oorspronkelijk lag zijn rijk in Babel, Erek, Akkad en Kalne, in Sinear; 11 vanuit dat land trok hij naar Assur. Hij bouwde Nineve, Rechobot-ir. Kalach, 12 en Resen, tussen Nineve - de grote stad - en Kalach. Het is net weer uit die sfeer, uit die samenleving, dat Jakob gevlucht is. Daarin volgt hij zijn voorvader Abraham die ook deze manier van leven ontvluchtte om te zoeken naar een “beter leven”. Esau kiest voor verovering,zegening van de schepping krijgen,geen verantwoordelijkheid voor de scheppingsorde,Nimrod de veroveraar,gevolgen van goddelijke zegen,gevecht in de baarmoeder,huwt tegen de zin van zijn ouders vrouwen van andere stammen,afstand van eerstgeboorterecht,hij heeft genoeg maar er kan nog eigendom bijkomen,wijst verbond met de Ene af,

Esau leeft van zijn zwaard en heeft een andere visie op het leven. Daarom kan hij niet in het beloofde land blijven wonen. Dat had zijn vader Isaak al voorzegd in Genesis 27,39: 39 Daarop nam zijn vader Isaak het woord en zei: `Ver van de vruchtbare grond zul je wonen, ver van de dauw uit de hemel van boven. Esau is niet vatbaar voor de uitbreiding van de goddelijke zegen, de dauw uit de hemel, en weigert daarvoor in eerste instantie de gaven van zijn gezegende broer. Hij zegt Jakob dat hij rijk genoeg is en dat hij geen geschenken hoeft. Zijn moeder wist al van voor de geboorte van haar tweeling dat het de foute kant zou uitgaan met Esau. Er was reeds een gevecht in de baarmoeder. Later kreeg ze bevestiging als ze zag hoe Esau in het leven stond als jager en vooral als ze problemen had met de houding van zijn Hettitische vrouwen uit Kanaän. Genesis 27,46: 46 Rebekka zei eens tot Isaak: `Het leven valt mij zwaar met die Hethitische vrouwen. Als Jakob nu ook nog trouwt met meisjes van hier, met die Hethitische, dan heb ik helemaal geen leven meer.' Vroeger was er ook al een vermelding van dat probleem in Genesis 26,34-35: 34 Toen Esau veertig jaar was, huwde hij Jehudit, de dochter van de Hethiet Beeri, en Basemat, de dochter van de Hethiet Elon. 35 Deze vrouwen waren een kwelling voor Isaak en Rebekka.

In dit verhaal doet Esau eigenlijk afstand van het eerst geboorterecht hij wil die gaven die voorgesteld worden als een goddelijke zegen niet aanvaarden. Hij begreep de taal niet van de engelboodschappers die de kudden naar hem toebrachten. Hij begreep evenmin dat Jakob zo’n mooi gezin had. Dat alles door de zegen van de Ene. Deze zegen heeft hij niet nodig, hij is sterk en heeft een zwaard. Hij heeft nog nooit een nachtelijk gevecht gehad met zijn hogere identiteit, ish, en blijft een ”ben adam”. Esau stelt zich daar geen vragen over en wil daar ook niet in meegaan. Nee liever niet dat gezegend geschenk. Dat is iets dat beter past bij zijn broer Jakob. Het beter leven voor Esau ligt in zijn persoonlijke bezittingen waarvan hij “rab” had, genoeg had, staat er in het Hebreeuws. Dit is afgeleid van het werkwoord “rabab” dat ook vermeerderen, vermenigvuldigen betekent. Hij heeft blijkbaar genoeg maar er kan nog altijd bijkomen. Wat eerst leek op een bewonderenswaardig loyaal gebaar tegenover zijn jongere broer is eigenlijk een afwijzen van het verbond met de Ene. Een zegen voor de andere volken zijn ligt niet in de aard van Esau.

Post een commentaar