17 juli 2017

Materieel rijk worden door het wegnemen van de voorhuid is een list van Sichem.

Het materiële voordeel van een samengaan van de twee families wordt verder benadrukt door Sichem en Hemor. Genesis 34,23-24. 23 Hun bezit, hun goederen en hun vee zullen ons eigendom worden. Laten we dus op hun voorstel ingaan; dan blijven zij bij ons.’ 24 Iedereen die toegang had tot de stadspoort gaf gehoor aan Hemor en zijn zoon Sichem en liet zich besnijden. Het is de materiële rijkdom die als doorslaggevend argument moet dienen om te voldoen aan de vraag van de zonen van Jakob. Er wordt een verbond voorgesteld tussen twee stammen met als enige voorwaarde het wegnemen van de voorhuid van alle mannen van Sichem. De voordelen maken Sichem, Hemor en de heel de bevolking van Sichem zo blind dat er geen plaats is voor de nadelen van het wegnemen van de voorhuid. De pijn, het infectiegevaar en de kwetsbaarheid van het volk in de periode dat de mannen niet in staat zijn om hun stad te verdedigen komen niet aan bod.

Niemand van de burgers van de stad Sichem had enig bezwaar tegen deze eis van de Hebreeuwen. Wat in de stadspoort door de leiders bepaald wordt, is wet en gezien we weten dat Sichem aanvaard werd als leider in de stad wordt zijn voorstel zonder tegenkanting gevolgd. In Genesis 34,19 staat immers te lezen dat Sichem veel aanzien genoot in de stam van Hemor.

Als we terugdenken aan de listen en het bedrog dat Jakob pleegde voor hij Israël materieel voordeel is een nadeel voor het volk van god,besnijden,geen bezwaar tegen besnijdenis in sichem,rijkdom en huwbaarheid van vrouwen,zelf de beloften van god realiseren,vijanden maken door list,droevig door onrecht,israël,dinawerd, herkennen we veel gelijkenis. De tegenpartij is telkens verblind door overdreven verlangen. Zo was er de honger van Esau, Isaak de fijnproever van het wildgebraad en de herders van Haran die trouwlustig waren. Deze keer zijn het de zonen van Jakob die de listige praktijken blijkbaar geërfd hebben. Ze zetten een val op voor Sichem die smoorverliefd is op hun zus Dina. Zij hadden gemerkt dat een onweerstaanbare drift hem had aangezet tot een grote dwaasheid. Zonder enige vaderlijke toezegging nam hij de dochter van Jakob tot vrouw. Het moment was rijp om die zwakheid uit te buiten. Dit lukt hen zeer goed want als gerespecteerd leider van de volksstam van Hemor hanteert hij samen met zijn vader het argument van rijkdom om zijn stam te overtuigen. Ze stelden dat het bezit, de goederen en het vee van het volk van Israël eigendom zouden worden van heel het volk van Sichem als ze zouden voldoen aan de eis van het besnijden, die gesteld werd door de zonen van Jakob.

Net als hun vader proberen de zonen van Jakob de beloften van Jahweh zelf te realiseren zonder zich te richten naar de Ene. Jakob heeft zich in zijn confrontatie met hogere waarden kunnen realiseren dat zijn eigengereide acties hem in de problemen hadden gebracht. Zijn eigenwijsheid stond opeens zelfs de realisatie van het verbond in de weg omdat hij met zijn listen te veel vijanden had gemaakt. Zijn tocht naar het beloofde land was een vlucht. Door de angst voor zijn vijanden in het nauw gedreven, is hij verplicht zijn aardse logica te relativeren binnen de belofte van het verbond van de Ene. De schrijver toont aan door het beeld van zijn strakke heup, dat de levenswandel mede bepaald wordt door de invloed van de Ene. Het is wellicht daardoor dat Jakob in het hele gebeuren rond zijn dochter uitzonderlijk passief blijft. Droevig voor het aangedane onrecht zwijgt hij en blijft hij zwijgen tegen Hemor en Sichem. Zijn zonen daarentegen nemen heel actief de bescherming van hun zus, Dina, voor hun rekening. Zij voeren de onderhandelingen en stellen de listige eis van het besnijden zonder dat deze ingreep ooit in verband gebracht werd met het verbond met de Ene.

Post een commentaar