11 augustus 2017

Nieuwe omstandigheden voor het volk van God

De stilte van Jakob zorgt dat hij zich gedraagt als Israël, die na zijn innerlijke strijd bewust is van de waarden waar het om te doen is volgens de goddelijke inspiratie. Het tweede deel van het opgesplitste vers 22 geeft ons te kennen wat we reeds wisten maar wat nog niet aan bod kwam. Genesis 35,22: 22 Jakobs zonen waren twaalf in getal. Het is precies of het eindgetal van zijn zonen vastgelegd wordt nog net voor er volgende generaties aantreden. De twaalf als basis voor het nageslacht zal een vast beeld worden voor Israël en is hier nu voor het eerst toepasbaar na de geboorte van Benjamin. Tegelijk is dit versgedeelte de inleiding voor een nieuwe samenvatting van de stamboom van het nageslacht. Dit geeft aan dat er een vorige periode afgesloten wordt. Soms valt dit nieuwe tijdperk samen met een nieuwe aartsvader1.

Een samenvatting geeft ons voor alle duidelijkheid een overzicht van de vrouwen bij wie Jakob die twaalf zonen had. Genesis 35,23-26. 23 De zonen van Lea waren Ruben, Jakobs eerstgeborene, Simeon, Levi, Juda, Issakar en Zebulon. 24 De zonen van Rachel waren Jozef en Benjamin. 25 De zonen van Bilha, de slavin van Rachel, waren Dan en Naftali. 26 De zonen van Zilpa, de slavin van Lea, waren Gad en Aser. Dat zijn de zonen van Jakob, die in Paddan-Aram geboren zijn. Opvallend is dat niet

jakob als israël,realisator van de ene op aarde,twaalf zonen,nieuwe generaties komen aan,benjamin,aartsvader in een nieuw tijdperk,volgorde volgens belangrijkheid,erfgoed van het ideeëngoed,simeon,levi,paddan-aram,invloed uit mesopotamië afgesloten,zuivering van vreemde invloeden,engagement van israël

de volgorde van de geboorten2 de opsomming bepaalt maar de belangrijkheid van de vrouwen. Zo merken we op dat Bilha als slavin uit de bruidgave van Rachel als eerste bijvrouw vermeld staat. Ruben staat de eerste in de rij van de zonen van Jakob en is de eerstgeborene. Hij is normaal gezien de erfgenaam en de toekomstige stamvader. Maar deze logica van de mensen wordt niet steeds gevolgd in de roeping van het nageslacht van Abraham. Jakob zal als Israël een keuze moeten maken welke zoon hem als erfgenaam van het ideeëngoed van de Ene zal opvolgen. We kunnen al vermoeden dat Ruben niet op de aartsvaderlijke zegen zal kunnen rekenen. Net als Esau, die ook niet uitverkoren werd als leider van het godsvolk, zal ook hij afgewezen worden omwille van zijn machtsmisbruik, zijn arrogantie en zijn drift. De afwijzing van Simeon en Levi lijkt ook voor de hand te liggen door de blaam die zij op Israël lieten komen door hun bedrog en de moordpartij van alle mannen in Sichem. Zij waren geen zegen voor de volken zoals verwacht wordt van het nageslacht van Abraham.

Dat zijn de zonen die geboren zijn in Paddan-Aram, concludeert de schrijver van dit verhaal. We weten natuurlijk dat Benjamin in Kanaän en meer bepaald op weg naar Efrata geboren werd. Maar net als de er een afronding van een periode beschreven wordt door de vermelding van de stamboom van Jakob wordt ook hier de periode van Paddan-Aram en de invloed uit Mesopotamië afgesloten. Deze onnauwkeurigheid leert ons dat niet alleen de werkelijke plaats maar het idee belangrijker is. De episode van het levensverhaal van Jakob dat begon met zijn vlucht naar Haran eindigt nu met bij de terugkeer bij zijn verwanten. De opdracht om een vrouw te zoeken is meer dan vervuld3. Bij zijn terugkomst is Jakob als Israël samen met zijn gezin klaar om aartsvader Isaak op te zoeken in het beloofde land nadat zijn hele stam verschillende stappen heeft doorlopen in de zuivering van vreemde invloeden en in het nieuwe engagement als volk van Israël.

 

1 Genesis 11,27; Genesis 25,19.

2 Genesis 29,32-35; Genesis 30,18-20; Genesis 30,22-24; Genesis 35,18; Genesis 30,4-8; Genesis 30,9-13.

3 Genesis 28,1-2.

Post een commentaar