17 augustus 2017

De Ene in de verhalen van Jakob en de mensheid.

In de verhalen van de aartsvaders hadden we het geluk een barmhartige God te kunnen ontmoeten. Een God die resoluut kiest voor mensen in verdrukking ook al zijn ze zelf de oorzaak van al hun problemen. Geen godsoordeel wordt geveld er wordt alleen een keuze gemaakt wie het aankan Israël te worden. Deze krijgt de zegen vol genade die hen in de mogelijkheid stelt om rechtschapen en deugdzaam te leven. Noch Ismaël en noch Esau wordt uitgesloten van wat de schepping biedt. Ze hebben allen voldoende en krijgen alle mogelijkheden om hun leven verder uit te bouwen. Zij noemen zich de winnaars van deze wereld die een andere logica hanteren dan zij die Israël worden na een worsteling tussen materiële waarden en bovennatuurlijke motieven. Zij die het opnemen voor de Ene luisteren naar de boodschappen en de inspiraties van het hart. Zij worden besneden van hart omdat ze de materiële redeneringen van het gezond verstand niet volgen1.

De beredeneerde waarheden van de filosofen over God2 zijn minder overtuigend dan de warme verhalen van de Bijbel. Die verhalen berusten op wat echte mensen kunnen ervaren in hun leven en de keuzes die ze kunnen maken op basis van hun belevenissen. Mensen bestaan niet uit twee afzonderlijke elementen, lichaam en geest. Mensen zijn lichaam en geest tegelijk. Dit komt meer dan eens aan bod in de Bijbel. Zo hebben we pas ook gelezen in vers 29. Hij gaf hij de geest en stierf. “Gava” het basiswerkwoord komt van uitademen, expiratie is het einde van de inspiratie en betekent de dood in het opzicht van de begeestering door de Ene. Zo is Isaak van geen betekenis meer voor het volk van Israël, hoewel hij nog in leven is.barmhartige god,mensen in verdrukking,israël wordt gekozen,zegen vol genade,ismaël,esau,winnaars van de materiële wereld,bovennatturlijke motieven,de een inspireert het hart,besneden van hart,mens is lichaam en eest tegelijk,geen inspiratie betekent de figuurlijke dood,gebrek aan inspiratie,de ene is onweerstaanbaar aanwezig,gevecht tussen goddelijke inspiratie en verlangs naar fysische o,gevecht van jakob De term “dood” wordt vaker figuurlijk gebruikt voor het gebrek aan inspiratie en dus voor het ontbreken van enige betekenis in het plan van de Ene met de mensen. Deze manier van benadering van de mens en zijn leven is helemaal anders dan de dualiteit die in het Westen gehanteerd wordt.

De aanwezigheid van de Ene in het verdere verhaal van de Hebreeuwse stam, die doorheen de geschiedenis trekt, is te herkennen aan hun naam Israël. Hun leven is bepaald door hun hart dat besneden wordt door hun begenadigde herders. Dit dank zij de inspiratie van de Ene die via verschillende wegen tot hen komt. Het zijn zowel visioenen, dromen, persoonlijke bevragingen of woorden van boodschappers, die we soms engelen noemen, die ook lichtend inzicht kunnen geven. Dit geeft de basis voor een uitgelezen manier van leven. Hun rechtvaardige en deugdzame manier van leven is dan eigenlijk het teken dat de Ene onweerstaanbaar aanwezig is in de mensengeschiedenis.

Deze goddelijke inspiratie maakt deel uit van het menselijk bestaan en wordt geconfronteerd met de overdadige fysische verlangens van het individu. Het beeld van de worsteling die Jakob meemaakte gedurende de nacht is een voorbeeld van die confrontatie tussen de stoffelijke belangen en de bovennatuurlijke impulsen die aanzetten tot een leven in het spoor van de Ene. Jakob komt tot het besef dat zijn jagen naar materiële welstand waarvoor hij ongeoorloofde middelen gebruikte en zijn medemens benadeelde uiteindelijk uitlopen op een vastlopen van zijn leven. Hij kan het land dat beloofd is niet binnenkomen door zijn eigen bedrog. Zijn bedriegerijen en onrechtvaardigheid riepen wraak op. Eens hij tot inzicht was gekomen en zich de steun van de Ene ondervond, hoefde hij niet mee te lopen met de anders geïnspireerde Esau.

 

1 ‘Le coeur a ses raisons que la raison ne connaît point’ (Blaise Pascal, 1623-1662).

2 De Eerste Oorzaak; De Onbewogen Beweger; Het Absolute …

Post een commentaar