19 september 2017

Terug naar Jakob in Kanaän.

De geschiedenis en de stamboom van Esau, de oudste zoon van Isaak, is afgerond. Hij was de vader van Edom. Voor het volk van Edom werd zelfs voor minstens acht generaties vooruitgekeken in hun toekomstige evolutie. We zetten nu een stap achteruit in de tijd en komen terug naar het moment dat de twee broers een tijdje na het overlijden1 van hun vader Isaak noodgedwongen uit elkaar gingen2 en er twee verschillende volken ontstonden elk met een eigen grondgebied. Esau ging wonen in Edom en Jakob bleef in Kanaän. Genesis 37,1-2: 1 Jakob woonde in Kanaän, waar ook zijn vader als vreemdeling verbleven had.

Esau was vader van Edom geworden en dat kan nog niet gezegd worden van Jakob. Kanaän bleef het land waar de stam van Jakob al van vroegere generaties woonden als vreemdeling te gast. Ze verbleven, "yashab" in het Hebreeuws, wat nederzetten betekent en verband houdt met het opslaan van hun tent zoals nomaden doen op hun tijdelijke verblijfplaats. Hoewel ze ook aan landbouw doen, blijven ze onzeker van hun verblijf als vreemdeling. Israël blijft een afzonderlijk volk maar is nog steeds geen natie met een grondgebied. Het zijn nomaden die zich tijdelijk in de gebieden van andere volken vestigen. Het land Kanaän maakt deel uit van de belofte van de Ene aan Abraham. Maar voor het volk het land zal bezitten, zullen er nog enkele generaties overheen gaan.

Het Hebreeuwse volk dat we stilaan Israëlieten mogen noemen, heeft een andere verhaal dan dat van de omliggende volken. Het is een verhaal dat verbonden is metesau,jakob,acht generaties,na de dood van isaak,opslitsen,vreemdeling,te gast,het beloofde land,israëlieten,verbonden met de ene,god aan de kant van mensen die snakken naar recht,universeel en tijdloze rechtvaardigheid,zelfrealisatie,bezitsdrang staat universeel samenleven in de weg,verhalen met lessen,mens en het bovennatuurlijke een unieke God. Deze God hebben we in de vorige verhalen leren kennen als de God die vooral aan de kant staat van de mensen in ellende die snakken naar rechtmatige mogelijkheden geboden door de schepping. Deze vreemdelingen in de wereld waar ze ook mogen wonen, onderscheiden zich van machthebbers die andere volken onderdrukken. De krachtlijnen van het verbond dat Jahweh aangaat met dat uitverkoren volk zijn gefundeerd op rechtvaardigheid in de breedste zin. Het is een rechtvaardigheid die binnen gemeenschappen en binnen bepaalde tijdsperiodes dient beleefd te worden maar die tegelijk universeel en tijdloos is. Omdat dit indruist tegen de evidente logica van de mens, die zich sterk aangetrokken voelt tot de materie en de zelfrealisatie zelfs ten koste van anderen, moet er ondervonden worden dat dit niet het "goede leven" is. Het streven naar bezit, macht en eer overstijgt echter voor velen de normale drang om te overleven. Het overleven wordt een individuele drang die niet gedeeld wordt met de andere mensen hoewel universeel samenleven meer kansen geeft. Mensen worden echter besneden van hart door hun levenservaringen en deze van hun voorouders. De Schrift bewaart zorgvuldig deze verhalen die we in hun eigenheid moeten begrijpen. Pas als alle elementen in de geërfde veelzijdige verhalen gesitueerd kunnen worden krijgen ze zin. Ze worden zingevend voor het leven van vandaag door de lessen uit het verleden. Ze kunnen ons besnijden van hart en ons inzicht geven dat er een betere weg is, Deze weg en de waarheden van de Bijbel zouden bepalend kunnen zijn voor onze manier van leven, voor het omgaan met alles wat ons gegeven is: de wereld met de natuur en de mensen. De God van de Bijbel is immers een god van leven die aanstuurt op goed leven. Deze levenswijze zorgt voor minder spanning en meer vrede als ze universeel als leidraad gevolgd wordt.

Nu gaat het over Jakob verduidelijkt de schrijver en dit nadat we de geschiedenis van Esau, de oudste zoon van Isaak, aan de hand van de opsomming van de stammen van zijn volk voorgeschoteld kregen. Omdat Jakob de erfgenaam is van het ideeëngoed van het verbond, wordt het verhaal van zijn stam uitgebreid behandeld. De verhalen van het volk van de Ene geven ons meer inzicht in de verhouding van de mensen tot het bovennatuurlijke en dat is de bedoeling van de Schrift.

 

1 Genesis 35,29.

2 Genesis 36,6-7.

Post een commentaar