25 oktober 2017

Tamar moet terug naar haar vaders huis.

De onfortuinlijke weduwe die zelfs na twee huwelijken kinderloos bleef, voelde zich beroofd van elk toekomstperspectief. Maar niet al haar hoop was verdwenen want Juda had nog een zoon die zijn zwagerplicht tot een goed einde kon brengen. Genesis 38,11: 11 Toen zei Juda tegen zijn schoondochter Tamar: "Ga als weduwe naar het huis van je vader terug, totdat mijn zoon Sela volwassen is." Want hij dacht: "Anders sterft ook hij, net als zijn broers." Tamar ging dus naar het huis van haar vader terug. Juda vreest dat hij helemaal geen nageslacht zal krijgen als hij ook zijn derde zoon de opdracht zou geven zijn zwagerplicht te voldoen. Hij denkt dat ook Sela zou sterven als hij het huwelijk voltrekt met Tamar. Dit risico wil hij niet lopen. De oorzaak van hun dood legt hij bij Tamar. Er scheelt iets met haar. Wij hebben echter gelezen dat er iets fout was met de zonen van Juda. Zij waren slecht in de ogen van de Ene. In dit verhaal is Juda de man die alles regelt. Hij had zelf de keuze gemaakt van een vrouw voor zijn oudste zoon. Hij heeft dan na de dood van zijn oudste zoon Er zijn tweede zoon, Onan, de opdracht gegeven een zwagerhuwelijk aan te gaan met Tamar. Nu wijst hij Tamar af en stuurt haar terug naar het huis van haar vader. Dit was het schandelijke lot van een kinderloze weduwe of een verstoten vrouw1, die alleen nog terecht kon in het huis van haarkinderloos beroofd van toekomstperspectief,sela onvolwassen,zwagerplicht,terug naar vader,risisco op sterven,juda verstoot tamar,breuk met het verbond,drogreden,morele eisen van het verbond,offermaal in betel,hebron,erfenis doorgeven vader. Hij geeft als reden op dat Sela nog te onvolwassen is om een de verbintenis aan te gaan van het zwagerhuwelijk. De gewoonte was om een weduwe met kinderen op te nemen in de familie van de overleden vader maar hiertoe was geen reden dacht Juda. Juda gaf Tamar echter niet de kans waar ze recht op had. Het zwagerhuwelijk met Sela werd uitgesteld. Sela moest eerst volwassen worden. "Gadal" in het Hebreeuws en dit kan ook vertaald worden als opgevoed worden als besnedene van hart. In deze interpretatie zouden we kunnen verstaan dat Juda weet wat er fout ging bij de vorige huwelijken. Tamar was moreel meer hoogstaand dan de zonen van Juda. We zouden kunnen stellen dat de huwelijken stukliepen omdat de zonen van Juda geen beetje garantie boden dat het verbond met de Ene verder zou kunnen gaan.

Juda zocht echter een drogreden en dat lezen we in zijn gedachten, die de schrijver ons meegeeft. De weigering van Juda zou echter ook kunnen ingegeven zijn door de angst dat ook zijn jongste zoon niet zal voldoen aan de morele eisen uit het oogpunt van het verbond. Maar heeft Juda zelf oog voor de verbintenis die in de tijd door Abraham afgesloten werd? Is hij voldoende bewust betrokken geweest bij het bindend offermaal in Betel alvorens de stam verder zuidwaarts trok in de richting van Hebron? Misschien moet dit verlies van twee zonen hem wakker schudden en begint hij zich vragen te stellen waarom dit allemaal zo gebeurt. Maar hij krijgt geen inzicht in het onweerstaanbare van het verbond en wil menselijk gezien geen risico nemen en vertrouwt zijn jongste en laatste zoon niet toe aan Tamar. Juda neemt alles in eigen handen. Hij wil immers een grotere zekerheid voor een nageslacht aan wie hij de erfenis van zijn kudden en bezittingen kan doorgeven. Hij had Tamar een tweede kans gegeven maar zijn goede bedoelingen om de rechten van de kinderloze weduwe te respecteren kende grenzen. Ook zijn vertrouwen in de Ene was veel beperkter dan bij Abraham die zelfs zijn zoon zou geofferd hebben.

 

1 Leviticus 22,13; Tobit 3,7-15.

Post een commentaar