12 januari 2018

De ommekeer van de derde dag.

Alles neemt voor mensen een bovennatuurlijke en onverklaarbare wending na drie dagen. De tien broers, die nu ook een gevangenschap ervaren die hen ten onrechte wordt opgelegd, denken terug aan het onrecht dat zij hun broer Jozef hebben aangedaan. Jozef van zij kant komt met een nieuw voorstel dat veel begrip toont voor zijn broers en zijn familie. Genesis 42,18-20: 18 Op de derde dag zei Jozef tegen hen: ‘Als u in leven wilt blijven, doe dan wat ik nu ga zeggen, want ik ben een godvrezend man. 19 Als u betrouwbaar bent, laat dan één van uw broers achter in de gevangenis; de anderen kunnen gaan en graan meenemen voor de honger van uw families; 20 maar u moet uw jongste broer bij mij brengen. Dan zal de waarheid van uw woorden blijken en zult u niet sterven.’ Dat deden zij. De toonommekeer van de derde dag,bovennatuurlijke wending,onterechte gevangenisstraf,goedheid als godvrezende,ontzag,andere logica,onstuitbare van de derde dag,goed leven,besneden van hart,goddelijke dimensie raakt aan menselijk bestaan, van Jozef blijft streng maar zijn goedheid als “godvrezende” krijgt veel meer ruimte. De uitdrukking vrees en angst voor de Ene schrikt ons telkens weer af. We hebben het liever over ontzag en eerbied waarmee we aanvaarden dat er een andere dimensie bestaat dan de menselijke logica, die meegaat met het leven en het oordeel van farao. Deze menselijke manier van denken en doen zijn ook hier in het verhaal van de broers van Jozef in Egypte vrijheidsberoving en dreiging met ellende en dood. Als we in een zwak vertrouwen leven kan dit ontzag inderdaad bezoedeld worden door angst. Deze angst remt onze openheid voor de Ene en jaagt ons in ritten en manoeuvres om ons te verdedigen. De vertrouwvolle Abraham, icoon van de gelovige mens, hoorde immers de Ene in Genesis 15,11 zeggen dat hij niet hoefde te vrezen. De god van Abraham, de onverwoestbare en onstuitbare El Shadday met een hart voor mensen, stond hem immers bij, was zijn schild, in zijn vergankelijk menszijn. Op “de derde dag” gebeurt in de Bijbel meestal dat onstuitbare, bovennatuurlijke dat fundamenteel bepalend is in het leven van een gelovige. Een vertrouwvolle besnedene van hart krijgt door zijn openheid het volle leven aangereikt. Ook hier bij Jozef en zijn tien broers komt er een wending uit een situatie die ogenschijnlijk vastzat. Er wordt opnieuw perspectief gegeven aan het “goed leven” doordat inzichten vrijgemaakt worden. De derde dag is de dag van de kentering waar er geleefd wordt naar de nomen van het besneden hart. Jozef laat het levengevende voedsel vertrekken naar de stam van zijn vader Jakob. De broers mogen samen vertrekken om de risico’s onderweg het hoofd te kunnen bieden. De broers beseffen na hun onterechte gevangenschap hoe het voelt om afgesneden te worden van hun familie. Ze ervaren hun gevangenisstraf als een vingerwijzing van de Ene. Er komt ook nog perspectief voor de vrijspraak van spionage nadat de broers Benjamin naar Jozef zouden brengen. Dan zal immers de waarheid van hun woorden blijken. De menselijke waardigheid krijgt weer een gezond profiel in weerwil van een blijkbaar vastzittende situatie. Alles beweegt in een grote eenheid waarin de ontzaglijk goddelijke dimensie raakt aan het menselijke bestaan. Het hele gebeuren op deze derde dag is ontzagwekkend. Dit is veel groter dan de logica van de eed op het leven van farao voor hen die er voor openstaan.

1 Genesis 15,1: 1 Na deze gebeurtenissen klonk het woord van Jahwe in een visioen tot Abram: `Gij moet niet vrezen, Abram, Ik zal uw schild zijn. Uw loon zal zeer groot zijn!'

Post een commentaar