19 januari 2018

Ruben doet een onverstandige belofte.

Zoals het in grote gezinnen er meestal aan toe gaat is de oudste verantwoordelijk voor de jongeren. Zo was Ruben de oudste zoon van Jakob en droeg hij bij afwezigheid van zijn vader de verantwoordelijkheid voor zijn jongere broers. Het was ook hij die Jozef probeerde te beschermen en die de bedoeling had om Jozef te redden uit de put en terug te brengen naar zijn vader, Jakob. Als dit niet gelukt was, ging hij echter mee in het bedrog over de doodsoorzaak van Jozef. Het kwaad was toen al gebeurd. Hij had het niet kunnen verhinderen en wou daarom ook zijn verantwoordelijkheid ter zijde schuiven. Hij heeft zijn vader niet getroost door te ontkennen dat Jozef verscheurd werd door een wild dier maar meegegeven was met de Midjanieten als slaaf. Ongetwijfeld zou Jakob alles op alles gezet hebben, om zijn zoon Jozef terug te halen. Deze keer wil hij zijn vader al bij voorbaat overtuigen van zijn goede bedoelingen. Om te bewijzen dat hij de bescherming van Benjamin ter harte zou nemen probeert Ruben zijn vader te overtuigen met een bizarre garantie. Genesis 42,37-38: 37 Maar Ruben zei tegen zijn vader: ‘U mag mijn beide zonen doden als ik Benjamin niet bij u terugbreng. Vertrouw hem aan mij toe, en ik zal hem bij u terugbrengen.’ 38 Maar hij antwoordde: ‘Mijn zoon gaat niet met jullie mee; zijn broer is al dood, en hij is de enige die ik nog over heb. Wanneer hem onderweg een ongeluk overkomt, zouden jullie de grijsaard die ik ben jammerend in het dodenrijk laten neerdalen.’ De inhoud van de vertaling die weergeeft dat Jakob de twee zonen van Ruben mag doden als hij Benjamin niet zou terugbrengen naar zijn vader is niet erg logisch.Belofte van Ruben,bedrog met het bebloede kleed,met Midjanieten als slaaf,zonen doden,kleinkinderen vermoorden,eed op hoofd van twee zonen,Benjamin zoon van zijn voorspoed,Rachel,einde van een groot volk,zending in Betel,Israël,El Shadday, Zou een grootvader zijn kleinkinderen vermoorden omdat zijn oudste zoon de belofte niet nakomt zijn jongst zoon te beschermen. Ruben spreekt eerder een eed uit op de hoofden van twee van zijn zonen1 zoals Jozef ook bij het leven van zijn farao gezworen had.

Jakob gaat niet in op het onzinnig gepraat van Ruben. Ruben heeft immers de bescherming van Jozef ook niet in alle omstandigheden kunnen waarmaken. De aartsvader weet dat de gevaren onderweg niet te onderschatten zijn en wat in het laag liggende Egypte gebeurt, vertrouwt hij al evenmin. Jakob wil onder geen enkele beding Benjamin, de zoon van zijn voorspoed, verliezen. Hij is immers de volle broer van Jozef, die al niet meer is, en is daardoor de laatste zoon die Jakob rest van zijn vrouw Rachel van wie hij veel hield. Als hem iets zou overkomen is al mijn welzijn weg en heeft mijn leven geen zin meer.

Alles zou vergaan in schimmige, vreugdeloze toestand waar geen shalom mogelijk is. Jakob denkt dat het verlies van Benjamin aan Egypte moet bekeken worden als een mislukking van zijn taak als aartsvader van een groot volk dat het land van Kanaän beloofd is. Dit betekent voor Jakob het einde van al zijn idealen als kleinzoon en erfgenaam van het verbond van Abraham en de Ene, het falen van zijn zending uit Betel als Israël. Hij denkt dat met het verlies van Benjamin, de zoon van zijn voorspoed, de strijd voor de Ene eindigt. Het leven van Jozef voor hij onderkoning was, gaf echter het bewijs dat zelfs in tegenspoed El Shadday een schild biedt en barmhartig kansen geeft om te leven als besnedene van hart.

 

1 Genesis 46,9.

Post een commentaar