17 juli 2017

Materieel rijk worden door het wegnemen van de voorhuid is een list van Sichem.

Het materiële voordeel van een samengaan van de twee families wordt verder benadrukt door Sichem en Hemor. Genesis 34,23-24. 23 Hun bezit, hun goederen en hun vee zullen ons eigendom worden. Laten we dus op hun voorstel ingaan; dan blijven zij bij ons.’ 24 Iedereen die toegang had tot de stadspoort gaf gehoor aan Hemor en zijn zoon Sichem en liet zich besnijden. Het is de materiële rijkdom die als doorslaggevend argument moet dienen om te voldoen aan de vraag van de zonen van Jakob. Er wordt een verbond voorgesteld tussen twee stammen met als enige voorwaarde het wegnemen van de voorhuid van alle mannen van Sichem. De voordelen maken Sichem, Hemor en de heel de bevolking van Sichem zo blind dat er geen plaats is voor de nadelen van het wegnemen van de voorhuid. De pijn, het infectiegevaar en de kwetsbaarheid van het volk in de periode dat de mannen niet in staat zijn om hun stad te verdedigen komen niet aan bod.

Niemand van de burgers van de stad Sichem had enig bezwaar tegen deze eis van de Hebreeuwen. Wat in de stadspoort door de leiders bepaald wordt, is wet en gezien we weten dat Sichem aanvaard werd als leider in de stad wordt zijn voorstel zonder tegenkanting gevolgd. In Genesis 34,19 staat immers te lezen dat Sichem veel aanzien genoot in de stam van Hemor.

Als we terugdenken aan de listen en het bedrog dat Jakob pleegde voor hij Israël materieel voordeel is een nadeel voor het volk van god,besnijden,geen bezwaar tegen besnijdenis in sichem,rijkdom en huwbaarheid van vrouwen,zelf de beloften van god realiseren,vijanden maken door list,droevig door onrecht,israël,dinawerd, herkennen we veel gelijkenis. De tegenpartij is telkens verblind door overdreven verlangen. Zo was er de honger van Esau, Isaak de fijnproever van het wildgebraad en de herders van Haran die trouwlustig waren. Deze keer zijn het de zonen van Jakob die de listige praktijken blijkbaar geërfd hebben. Ze zetten een val op voor Sichem die smoorverliefd is op hun zus Dina. Zij hadden gemerkt dat een onweerstaanbare drift hem had aangezet tot een grote dwaasheid. Zonder enige vaderlijke toezegging nam hij de dochter van Jakob tot vrouw. Het moment was rijp om die zwakheid uit te buiten. Dit lukt hen zeer goed want als gerespecteerd leider van de volksstam van Hemor hanteert hij samen met zijn vader het argument van rijkdom om zijn stam te overtuigen. Ze stelden dat het bezit, de goederen en het vee van het volk van Israël eigendom zouden worden van heel het volk van Sichem als ze zouden voldoen aan de eis van het besnijden, die gesteld werd door de zonen van Jakob.

Net als hun vader proberen de zonen van Jakob de beloften van Jahweh zelf te realiseren zonder zich te richten naar de Ene. Jakob heeft zich in zijn confrontatie met hogere waarden kunnen realiseren dat zijn eigengereide acties hem in de problemen hadden gebracht. Zijn eigenwijsheid stond opeens zelfs de realisatie van het verbond in de weg omdat hij met zijn listen te veel vijanden had gemaakt. Zijn tocht naar het beloofde land was een vlucht. Door de angst voor zijn vijanden in het nauw gedreven, is hij verplicht zijn aardse logica te relativeren binnen de belofte van het verbond van de Ene. De schrijver toont aan door het beeld van zijn strakke heup, dat de levenswandel mede bepaald wordt door de invloed van de Ene. Het is wellicht daardoor dat Jakob in het hele gebeuren rond zijn dochter uitzonderlijk passief blijft. Droevig voor het aangedane onrecht zwijgt hij en blijft hij zwijgen tegen Hemor en Sichem. Zijn zonen daarentegen nemen heel actief de bescherming van hun zus, Dina, voor hun rekening. Zij voeren de onderhandelingen en stellen de listige eis van het besnijden zonder dat deze ingreep ooit in verband gebracht werd met het verbond met de Ene.

14 juli 2017

Sichem wordt overtuigd zich te besnijden.

De grens tussen de persoon Sichem en de bevolking van de regio uit het geslacht van Hemor wordt verlegd bij de oproep tot besnijdenis van alle inwoners. Ze worden opgeroepen hun leider te volgen. Genesis 34,20-22: 20 Hemor en zijn zoon Sichem gingen dus naar de stadspoort en richtten het woord tot de burgers van hun stad. Zij zeiden: 21 ‘Deze mensen zijn ons goed gezind. Zij mogen in het land blijven wonen en er rondtrekken; er is immers ruimte genoeg voor hen in het land. Wij kunnen hun dochters tot vrouw nemen en hun onze dochters geven. 22 Maar slechts op één voorwaarde zijn deze mensen bereid bij ons te blijven en met ons één volk te vormen: al onze mannen moeten zich laten besnijden, want zij zijn zelf sichem is ook het volk,beslissingen kenbaar gemaakt in de stadspoort,besnijdenis zonder uitleg betekenis,el shadday,teken als getuigenis van het inzicht dat de mensen krijgenook besneden. De plaats waar alle beslissingen werden kenbaar gemaakt in de steden in die periode was de stadspoort1. Dit was het centrum van alle communicatie over de besluiten van de overheid. Er werd ook recht gesproken en al dan niet toegang verleend tot de stad. Hemor en Sichem argumenteren er hun beslissing van de besnijdenis van heel het volk. Zij stellen de dwingende eis van de Hebreeuwen om alle mannen te laten besnijden voor als een toegeving van hen om één volk te vormen. De omstreken zijn nog niet erg bevolkt en bieden voldoende ruimte voor de familie van Jakob. Zij kunnen er komen en gaan. Er zou voor het volk van Sichem geen enkel bezwaar meer gemaakt worden door de zonen van Israël tegen gemengde huwelijken mits de mannen besneden worden omdat ook de Hebreeuwen besneden zijn.

Noch in de eis van de zonen van Jakob, noch in het betoog van Hemor en Sichem komt de betekenis van de besnijdenis aan bod. In de traditie van de Hebreeuwen stond het teken van de besnijdenis voor het verbond tussen de Ene en zijn volk. Nergens wordt gewag gemaakt dat nu ook de bewoners van Sichem nu ook zouden behoren tot het volk van God.

Voor de toehoorders van dit verhaal moet het klaar worden dat niet alleen het lichamelijke teken belangrijk is. De symboliek van dit teken heeft meer inhoud en dsichem is ook het volk,beslissingen kenbaar gemaakt in de stadspoort,besnijdenis zonder uitleg betekenis,el shadday,teken als getuigenis van het inzicht dat de mensen krijgenat lezen we in Genesis 17. Bij een verschijning had El Shadday, God almachtig, Abraham opgeroepen de wegen van de Ene ten volle te volgen. Abram zou dan Abraham worden, de vader van een groot volk waarvan de Ene de god zal worden. Kanaän zou hun land worden en in het bezit komen van het Hebreeuwse volk. komen. De godsspraak in de droom van Abraham eindigt dan in Genesis 17,10-11: 10 Dit is mijn verbond, dat gij moet onderhouden, mijn verbond met u en uw nakomelingen: Alle mannelijke personen moeten besneden worden. 11 Uw voorhuid moet gij besnijden: dat zal het teken zijn van mijn verbond met u. De zonen van Jakob geven echter de verklaring niet dat het teken symbool staat voor het gaan in de “schreden” van Jahweh en voor het zich onberispelijk te gedragen in die zin. De wegen van de Ene werden stap voor stap duidelijk gemaakt in de levensverhalen van Abraham en zijn nageslacht. De list van de zonen van Jakob was Sichem en zijn vader niet in te lichten over de grondbeginselen van hun volk. De bewoners van Sichem hadden daar helemaal geen zicht op en baseerden zich op de uiterlijke verschijningsvormen van de stam die een stuk land had gekocht en in hun nabijheid woonde. Zij wisten niet dat dit volk speciaal gezegend was hoewel zij wel de voordelen ondervonden dat het contact met het nageslacht van Abraham meebracht.

 

1 Genesis 19,1; Genesis 22,17 en 23,10.

13 juli 2017

Sichem akkoord met een besnijdenis.

Het was niet lang wachten op de reactie van de zoon van Hemor, Sichem. Genesis 34,18-19: 18 Hun voorstel beviel Hemor en zijn zoon Sichem; 19 en de jonge man probeerde het onmiddellijk uit te voeren, want hij had zijn zinnen gezet op Jakobs dochter en genoot veel aanzien in zijn ouderlijk huis. De gestelde voorwaarde vonden Sichem en zijn vader Hemor redelijk. De woorden van de zonen van Jakob kenden geen tegenkanting van de kant van Sichem. Sichem zag er geen probleem in om die besnijdenis onmiddellijk uit te voeren. De liefde voor Dina, de dochter van Jakob, was zo oprecht dat dit niet in de weg kon staan. Ook het feit dat hij een eervolle burger was die goed aangeschreven stond was geen hinder om die besnijdenis te aanvaarden als voorwaarde. Hij wist dat hij met het vervullen van deze voorwaarde ook zijn volk zou verbinden tot dezelfde ingreep. Als Sichem het daarmee eens was, zou heel de bevolking van Sichem hem daarin volgen. Als er geen bezwaar kwam tegen deze eis van de zonen van Israël wijst er ook op dat de stam van Jakob aanvaard werd door de bevolking van Sichem. Er werd niets ingebracht tegen de levenswijze van die Hebreeuwse familie en het zou beslist voor het volk van de stad een verrijking zijn als ze een gemeenschap zouden vormen. Ze brachten door hun veehouderij, landbouw en hun handelen een aantal extra mogelijkheden aan de stadbevolking. Een integratie van deze grote familie in de stam van Hemor zou hen als volk ook sterker maken in vergelijking tot desichem besnijdt zich,hemor,dina,bevolking volgt leider,integratie van andere stam,verlies van identiteit,roeping van israël ondermijnd omliggende stammen van hun volksgenoten die de streek waren binnengevallen. Het Semitische volk kende het land en wist hoe om te gaan met de mogelijkheden die de natuur bood. Dit was een van de redenen die de veroveraars uit het noorden aansprak toen ze zich vestigden in het land van Kanaän. De halfnomadische Hebreeuwen waren de perfecte aanvulling voor de stedelingen, die zich militair goed konden beschermen tegen rovers en invallen van andere stammen. Er zou een situatie geschapen worden waar beide families voordeel zouden uithalen. Veeteelt en landbouw zouden een garantie bieden op voedsel en de beschermde steden zouden die voedselvoorraden kunnen beschermen.

Het volk van Jahweh zou echter een groot deel van hun identiteit moeten prijsgeven. Een volk dat steeds op zoek was naar het beter leven, diende hun zoektocht op te geven en zich te vestigen in een stad waar andere gewoonten van toepassing waren. De wet van de stad werd gedicteerd in de poort en de stad sloot zich zelfgenoegzaam op voor de noden die in het land waren om zelf een onbezorgd leven te leiden. De Hebreeuwen leefden onder een andere wet waar broederschap en eerlijke verdeling voorop stond. Zij hadden een ander rechtvaardiging en hadden de opdracht hun zegening te delen met andere volken, alle volken zouden zij tot zegen zijn en dit rijmt niet met het leven binnen een stedelijk systeem.

De liefde van Sichem voor Dina mag dan nog zo groot geweest zijn, zijn mentaliteit en zijn culturele achtergrond zouden de identiteit van de dochter van Jakob en de roeping van heel dat volk ondermijnen. Hun mentaliteit liet niet toe dat een heerser het zoekende geestelijk leven stillegde. De Hebreeuwen zouden hun ziel niet voor een verzadigd en genoegzaam bestaan verkopen zoals de Faust van Goethe.