13 mei 2013

Hebreeën 11 en 12

Hebreeën11

 

Heb 11,a Henoch werd opgenomen in de hemel.jpgHet geloof is de grondslag van onze hoop. Door geloof komen we tot inzicht van de orde van God in deze wereld. Het zichtbare is ontstaan uit het niet-zichtbare. De schrijver doorloopt nu de verhalen van het eerste verbond om duidelijk te maken dat geloof in God aanzet tot de weg van God die goede weg is. Hij prijst het geloof van Abel, die vermoord werd, en van Henoch1 [ingewijde] die opgenomen werd. Noach bouwde de ark en Abraham trok naar vreemde streken door hun geloof. Sara kreeg door haar geloof de kracht nog een kind te baren en Isaak en Jakob woonden in tenten in afwachting dat God hen een stad zou geven, een eeuwige hemels vaderland. In geloof was Abraham bereid zijn enige zoon Isaak te offeren maar kreeg hem terug van God. Vaders zegenden zonen in de overtuiging van de beloofde toekomst. Ook Mozes komt voor in de rij van mensen die geloofden en hoopten tegen beter weten in. Een lijst van heiligen die geen belofte hebben zien realiseren. Hun doortocht op aarde als passanten was maar een doorreis naar het vaderland. God blijft hun God en hij heeft een stad voor hen klaargemaakt.

Ook Mozes en zijn familie getuigen van hun geloof. Midden in het verhaal van Mozes staatHeb 11,b personen uit het oude testament.jpg een eigenaardig zinsdeel: omdat hij uitzag naar de beloning waardeerde hij de smaad van Christus hoger dan de schatten van Egypte. De schrijver doet ons hier geloven dat Mozes bewust de keuze maakt voor het beloofde land maar dan in overdrachtelijke zin, de hemel. Dit zou hij bereiken door de dood van Christus alsof hij de plannen kende van de Onzienlijke. Dan gaat de schrijver verder met het instellen van het eerste pesachfeest door Mozes als feest van de bevrijding uit Egypte. Ook de muren van Jericho vielen door het sterke geloof van het volk. Ook de hoer Rahab krijgt in dit verhaal een pluim van de schrijver en wordt geprezen om haar ontvangst van de verkenners. Ook dit getuigt van geloof. De schrijver merkt dat de verhalen gekend zijn bij de toehoorders en beperkt zich even in zijn uitgebreide verhalen en noemt de namen op van hen die verder in de geschiedenis door hun leven en acties hun geloof bewezen. Bij naam Gideon, Barak, Simson en Jefta, de rechters. De koningen Samuël en David. Verder vermeldt hij de profeten, die door hun geloof koninkrijken overwonnen en gerechtigheid lieten gelden. Even zonder echter de naam te noemen haalt de schrijver de verhalen van Daniël aan over de leeuwen, het vuur en het zwaard. Ook de tegenkantingen en de helden krijgen een vermelding die ons doet denken aan de verhalen van de boeken van de Makkabeeën en de dood van Jeremia en anderen die door het zwaard werden gedood omwille van hun geloof. Zij waren te goed voor de wereld en dwaalden rond in de bergen, de holen en grotten. Zij hebben de belofte van God niet in vervulling zien gaan maar samen met ons zullen ze nu ook de volmaaktheid kunnen bereiken dank zij hun geloof. Uiteindelijk komt alles goed voor hen zoals Mozes in het vermoeden van de schrijver al aangaf.

 

 

1 Wandelde in de periode tussen Adam en Noach met God en zou de auteur zijn van meer dan honderd en acht hoofdstukken verdeeld over verschillende boeken in vijf delen. Ze hebben een profetisch en apocalyptisch karakter en zijn bekend in de joodse geschriften en de christelijke literatuur. Zijn naam wordt vermeld in Genesis 4,17 en18; Sirach 44,16 en 49,14.


Hebreeën12

 

Heb 12,a richt je ogen op jezus.jpgAl dat getuigenis van geloof moeten ons toch stimuleren ons parcours vastberaden en vrij van zonde te lopen. Laat ons de ogen op Jezus Christus richten die de voltooier is van ons geloof. Met het zicht op de eeuwige vreugde heeft hij zich niet laten afschrikken door de schande van het kruis. Hij hield stand en zit nu aan de rechterzijde van de troon van God. Neem Jezus als voorbeeld en schuif geen vermaning ter zijde en geef nooit op als je terechtgewezen wordt. De straffen van de Heer, de tegenslagen in je leven, zijn het bewijs van zijn liefde. Het is een leerschool en je bent zijn kinderen. Als we gehoorzamen aan onze aardse vaders hoe meer moeten we dan het gezag aanvaarden van de Vader van alle geesten. Een vermaning maakt niet blij op het moment zelf maar als je er door gevormd wordt ga je in vrede en gerechtigheid leven. Wees daarom niet verder onzeker en kies het rechte pad en genees van je misstappen.

De schrijver wordt nu heel concreet in het toepassen van het geloof in het dagelijkse leven. Leef in vrede en geloof want anders zie je de Heer niet. Sta open voor de genade en laat je niet afleiden door tegenslagen. Pleeg geen overspel en verkoop je belofte van Christus niet voor een bord linzensoep. Een tweede kans kreeg Esau niet.Heb 12,b Hemelse rijk bij wederkomst.jpg

Jullie worden niet zo hard beproefd als het volk van Israël, die zich van de Heer hebben afgewend om het hen allemaal te zwaar werd. Nu sta je al voor de Sionsberg, voor de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem. De hemel is in uw bereik.

Wijs de woorden van Jezus niet af. Je hebt de straffen ondervonden door niet te luisteren naar mensen, die gestuurd waren en soms vervolgd werden. Hoeveel temeer kan je onheil verwachten als je niet naar het woord van Jezus Christus luistert. Dit was de laatste vermaning voor het einde van de wereld. Het is best om daarom het onwankelbare koninkrijk in dankbaarheid te aanvaarden en om God te dienen met eerbied en ontzag.

03 maart 2011

Rechters 6-8,32

Gideon [hij die neerslaat; veller; vernietiger] wordt geroepen niettegenstaande hij 6 gideon[1].jpgbehoorde tot de bescheiden stam van Manasse en zelf de jongste was van de familie. Gideon vraagt enkele tekens om zeker te zijn dat hij beschermd wordt door Jahweh. Een geitenbokje overgoten met kookvocht gaat op in de vlammen nadat de engel het geraakt heeft met het uiteinde van zijn staf. Hij kreeg de opdracht van God het Baälaltaar en de Asjerapaal van zijn vader af te breken en een altaar voor de Heer te bouwen waarop hij zijn vaders mooiste stier ten offer bracht. Bang voor reactie deed hij dit ’s nachts met tien van zijn knechten. Gideon kreeg de bijnaam Jerubbaäl [Baäl strijde met hem] nadat hij zijn vaders altaar voor de afgod Baäl vernietigde. Voor de veldslag tegen de Midjanieten vraagt hij opnieuw een teken. Dat van de wol en de dorsvloer (6,36-40). God maakt na een behendigheidsproef met uitsluiting dat er nog driehonderd man (de Gideonsbende) overblijven. Na een droom (7,13-14) van een van zijn mannen voelde hij zich gesterkt. Hij voert een verrassingsaanval uit en maakt zoveel kabaal met de ramshorens en de potten en er waren zoveel toortsen dat de Midjanieten in rep en roer hun zwaard trokken en in paniek hun eigen manschappen aanvielen. Ze sloegen zelfs op de vlucht. Hij liet de soldaten terugkomen, die buiten de selectie waren gevallen om de Midjanieten te achtervolgen en de stam Efraïm stuurde hij een bode om de vijand de pas af te snijden. Ze sneden ook de hoofden af van de legeraanvoerders Oreb en Zeëb en boden ze aan Gideon aan. Ze waren echter niet tevreden dat ze niet bij het begin van de strijd opgeroepen werden. Doordat Gideon zijn prestatie minimaliseerde en hun prestatie in de verf zette geraakten ze bedaard. Gideon dringt door in Midjanietisch gebied maar krijgt geen steun van de steden waar ze voorbij trekken. Toch kan hij de rest van het leger verslaan en komt terug naar de weerspannige steden en geselt de bevolking met doorntakken en distels uit de woestijn. Er heerste veertig jaar rust. Gideon werd op handen gedragen maar weigerde heerser te zijn omdat hij alle prestaties te danken had aan de Heer. Hij liet die taak aan zijn zoon