25 juli 2013

Een scheppingsverhaal van de Okonoga indianen

de oude,opdrachten worden gegeven zoals een opperhoofd doet,absolute oude,aarde heeft vrouwelijke eigenschappen,de aarde verandert in alles wat te zien was,grond,rotsen,wind,het vlees van de vrouw diende om mensen en dieren te maken,dieren konden spreken,een ideaalwereld en een echte wereld,respect voor de natuur,In het begin was de aarde een mens. De Oude had de aarde immers uit een mens ge­maakt. De oude indiaan is een beeld dat telkens gebruikt wordt als er kennis moet doorgegeven worden aan de kleinkinderen. Met veel respect en aandacht luisteren ze naar zijn verhalen. Maar hier gaat het over de absolute Oude, de vader van alles, die alles weet en alles ingang heeft gestoken. Die Oude gaf een duidelijke opdracht aan de aarde en zei: “Je zult de moeder zijn van alle mensen.” De aarde was dus een levend wezen met vrouwelijke eigenschappen. Haar lichaam leverde de componenten om de samenstelling van de aarde en wat er op groeit te realiseren. De moeder van alle mensen transformeert zich en de huid werd de begane grond, haar beenderen de rotsen en stenen, haar adem werd de wind, en haar haar werden het gras en de bomen. Toen ze zich bewoog, beefde de aarde. Een herkenbaar fenomeen in de regio van de Indianen zowel in Midden als Zuid- Amerika, door de tektonische verplaatsingen van de Pacific en de oceanische Nazca plaat.

De Oude nam wat van het vlees van de vrouw en rolde er balletjes van. Vervolgens verdeelde hij de balletjes in twee groepen. Van de eerste groep maakt de Oude de voorouders. Enkele voorouders hadden een menselijke vorm. Andere hadden de vorm van dieren die door de velden zwierven, door de lucht vlogen en in zee zwommen. Dede oude,opdrachten worden gegeven zoals een opperhoofd doet,absolute oude,aarde heeft vrouwelijke eigenschappen,de aarde verandert in alles wat te zien was,grond,rotsen,wind,het vlees van de vrouw diende om mensen en dieren te maken,dieren konden spreken,een ideaalwereld en een echte wereld,respect voor de natuur, voorouders had­den allemaal, welke vorm ze ook aangenomen hadden, de gave van het woord, veel kracht en veel vernuft, meer dan de dieren en mensen op wie ze nu qua uiterlijk lijken. Met veel achting moet je dan ook dankbaar zijn voor die voorouders. Van de tijd dat alles goed was en de dieren konden spreken circuleren meerdere sprookjes en verhalen. Is het een heimwee naar vroegere toestanden of een hoop dat dit het ultieme doel is. Of is het een verhaal over een ideeënwereld zoals dat van Plato of noem het een hemel waar alles ideaal is en waarvan het leven op aarde een minderwaardige afspiegeling van is. Maar wat is dan het echte leven? Van de tweede groep maakte de Oude echte dieren en mensen, die hij op de indianen deed lijken. Toen blies hij in deze vormen om hen tot le­ven te wekken. Aldus kwamen alle levende dingen van de aarde. Waar je ook kijkt, je ziet een deel van moeder aarde. Die absolute eenheid met de natuur kan niet anders dan leiden tot een solidair en een respectvol ecologisch gedrag.



17 juli 2013

De wereld in Gods geest en het broederschap van dier en mens.

De wereld was in Gods geest (Omaha, Noord-Amerika)

 

de wereld is in Gods geest,omaha,noord-amerika,wakonda,lichamelijk bestaan,water,lucht,rotsen,bomen,gras,vruchten,indianenstammen,goddelijke opsplitsing,opofferingsgod,bumba met de oprispingen,zon,licht,sterren,aarde,schepselen,verschillende soorten uit basissoorten,alles wordt aan de stam gegeven,de grote vogel was het vliegtuig van de blanke,In het begin waren alle dingen in de geest van Wakonda, de kracht boven en bron van alle wijsheid en macht. De eeuwige bron die de wereld in stand houdt en verlicht. Alle schepselen, inclusief de mens, waren geesten. Ze bewogen zich in de ruimte tussen de aarde en de sterren. Ze zochten een plaats waar ze tot een lichamelijk bestaan konden komen. Ze stegen op naar de zon, maar de zon was niet geschikt als verblijfplaats. Ze gingen verder naar de maan en constateerden dat ook zij niet geschikt was als woonplaats. Ze daalden af naar de aarde. Ze zagen dat hij bedekt was met water. Ze dreven door de lucht naar het noorden, het oosten, het zuiden en het westen, en vonden ner­gens droog land. Ze waren diep bedroefd. Opeens verrees er mid­den in het water een grote rots. Hij barstte in vlammen uit en de wateren vlogen als wolken de lucht in. Er verscheen droog land en allerlei soorten gras en bomen begonnen te groeien. De menigten geesten daalden af en werden vlees en bloed. Ze voedden zich met de zaden van het gras en de vruchten van de bomen, en het land beefde van hun uitingen van vreugde en dankbaarheid tegenover Wakonda, de maker van alle dingen.

Wakonda komt in veel varianten voor bij diverse indianenstammen (Sioux, Lakota Indianen, Wazhazhi…) en wellicht is het daardoor dat er een opera geschreven is die “Wakonda's droom” noemt en die het lot van de indianen bezingt, die een plaats willen veroveren in de Amerikaanse maatschappij. De première was in Omaha, Nebraska, op 7 maart 2007.

 

De broederschap van dier en mens (Kubavolk in Bushongo, Midden- ­Afrika )

In deze buitengewone variant op vele scheppingsverhalen wordt de wereld hier nietde wereld is in Gods geest,omaha,noord-amerika,wakonda,lichamelijk bestaan,water,lucht,rotsen,bomen,gras,vruchten,indianenstammen,goddelijke opsplitsing,opofferingsgod,bumba met de oprispingen,zon,licht,sterren,aarde,schepselen,verschillende soorten uit basissoorten,alles wordt aan de stam gegeven,de grote vogel was het vliegtuig van de blanke, geschapen door een verheven besluit, maar door een goddelijke oprisping. Een gebraakte schepping.

In het begin, in het donker, was er niets dan water. En Bumba ook wel Mbombo genoemd was alleen. Op een dag had Bumba vreselijk veel pijn. Hij kokhalsde en span­de zijn lichaam en braakte de zon uit. Daarna verspreidde zich licht over alles. De hitte van de zon droogde het water op totdat de zwarte randen van de wereld zichtbaar werden. Zwarte zand­banken en riffen waren te zien. Maar er waren geen levende din­gen.

Bumba braakte de maan uit en toen de sterren, en daarna had ook de nacht zijn eigen licht.

Nog steeds had Bumba pijn. Hij spande zijn lichaam weer en er kwamen negen levende schepselen uit: de luipaard Koy Bumba, Pongo Bumba de gekuifde arend, de krokodil... en één visje, Yo. Hij braakte verder en vervolgens kwamen de schildpad en Tsetse, de bliksem en toen ook de witte reiger en tenslotte ook één kever en de geit Budi. Als laatste kwamen de mensen te voorschijn. Er warede wereld is in Gods geest,omaha,noord-amerika,wakonda,lichamelijk bestaan,water,lucht,rotsen,bomen,gras,vruchten,indianenstammen,goddelijke opsplitsing,opofferingsgod,bumba met de oprispingen,zon,licht,sterren,aarde,schepselen,verschillende soorten uit basissoorten,alles wordt aan de stam gegeven,de grote vogel was het vliegtuig van de blanke,n veel mensen, maar slechts één was er wit zoals Bumba. Hij heette Loko Yima.

De schepselen zelf schiepen toen alle schepselen. De reiger maak­te alle vogels. De krokodil maakte de slangen en de leguaan. De geit maakte elk dier met hoorns. Yo, de kleine vis, bracht alle vis­sen van alle zeeën en wateren voort. De kever schiep insecten. Zo kwamen er verschillende soorten van alles. Van alle schepselen was Tsetse, de bliksem, de enige die proble­men maakte. Ze veroorzaakte zoveel moeilijkheden dat Bumba haar de lucht in joeg. Toen was de mensheid zonder vuur, totdat Bumba de mensen liet zien hoe ze vuur uit bomen konden maken. “Er is vuur in elke boom”, vertelde hij hun en hij demonstreerde hoe ze een vuurboor konden maken en het vuur konden bevrijden. Nog steeds springt Tsetse af en toe naar beneden, slaat in de aarde en veroorzaakt veel schade.

Toen het scheppingswerk uiteindelijk klaar was, liep Bumba door de vredige dorpen en zei tegen de mensen: “Kijk eens naar deze wonderen. Ze behoren jullie toe.” Zo kwamen uit Bumba, de Schepper, de Eerste Voorvader, alle wonderen voort die we zien en aanschouwen en gebruiken, en de hele broederschap van dieren en mensen.

Dat deze verhalen niet ophouden te leven krijgen we te horen in de vervolgverhalen. Er zijn nog zoveel zaken te verklaren waarom niet alles zijn normale natuurlijke gangetje gaat in de broederschap tussen mens en dier zoals Bumba had voorzien. Er zijn andere machten die meespelen in het wereldbeeld. Ze worden toegeschreven aan de zonen van Bumba. Nyonye Ngana braakte witte mieren maar stierf daarna. De witte mieren zijn in de aarde gekropen om hem te eren. Recenter kwamen er nog twee zonen van Bumba in actie. Een godenzoon die fabrieken neerzette die de bomen en de gewassen opeten. Een andere afstammeling van Bumba maakte de grote vogel. Het vliegtuig dat boven hen vloog moest immers ook zijn verklaring krijgen in hun leefwereld.